Aydınlık yüzlü, işinin ehli, hayırlı bir evladını yitiren Türkiye’nin başı sağ olsun. Türk tiyatrosunun gelmiş geçmiş en büyük oyuncularından Müşfik Kenter dört dörtlük bir İstanbul beyefendisiydi. Nur içinde yatsın, mekânı cennet olsun. Müşfik Kenter’e hakkımızı helal ediyoruz. Peki, o bize hakkını helal ediyor mu? Mesela tiyatroya 65 yılını veren sanatçıyı kaçımız bir kerecik olsun sahnede izlemiştik? Martı, Kökler, Antigone, Konken Partisi, Hamlet, Üç Kuruşluk Opera… Bu oyunlarını kaç kişi bilir?
Bu metinden,
I. Bir sanatçıya değer vermek, onun eserlerini yaşatmakla olur.
II. Bir sanatçının çok zor yetiştiğini bilenler, ona sağlığında kıymet vermelidir.
III. Seyircinin ilgisi; tiyatro oyuncusunun ekmeği, suyu gibidir.
IV. Sanat, ülkemizde hak ettiği zirve noktaya tırmanışını sürdürmektedir.
yargılarından hangileri çıkarılabilir?